MEKAN

Dünya-kenti, kavşak-kenti İstanbul, bu kentin gerçeği onları günlük olarak yeniden diriltmese de çok hızlı bir şekilde usanılabilecek klişelerden birkaçı. Ve eğer ki İstanbul'da bu yoğunluk, kozmopolitlik, birbiriyle karışma duygusunun her gün kendini yoğun bir şekilde hissetirmesine izin verdiği bir yerden söz ediliyorsa kuşkusuz burası Taksim Meydanı'nı İstanbul'un en eski semti Galata'ya bağlayan yaya yolu İstiklal Caddesi'dir: günün ve gecenin her saatinde, caddeyi inen ve çıkan, içinde tüm kuşakların, tüm toplumsal sınıfların, tüm köklerin karıştığı aceleci ya da aylak aylak dolaşan bir kalabalık. Tıpkı burada dış cephe mimarilerinin, taverna kokularının, müzikevlerinden yayılan müziklerin, işporta sergilerinin renklerinin birbirine karıştığı gibi. Bu kentin tüm enerjisi, dinamizmi, yaşam arzusu, taşkınlığı burada yoğunlaşmış gibi görünüyor.

Fransa Konsolosluğu ve İstanbul Fransız Kültür Merkezi işte tam burada, kentin en hassas noktasında yer alıyor.

Bu yer 18. Yüzyıldan bu yana fransız mülkiyetindeymiş gibi görünüyor: Constantinople'dan transit olarak geçmekte olan denizcilere sığınak ve düşkünler yurdu olarak hizmet eden basit bir baraka. 19. Yüzyılın sonunda bu barınak donanımı ve ağırlama koşullarıyla, pilot kurum şeklini oluşturarak büyük bir hastaneye yerini bıraktı. Trükiye Cumhuriyeti'nin kuruluşuyla bu fransız hastanesi kapanmış ve Fransa Başkonsolosluğuna dönüşmüştür. Sonrasında da Fransız Kültür Merkezi buraya yerleşmiştir.